Vanaf vrijdag 10 februari is de tentoonstelling “Ik kook, dus ik ben. Een reis door de keuken met Abdelkader Benali” geopend voor publiek. Samen met een aantal andere geïnteresseerden mocht ik alvast een kijkje nemen in de keuken van deze tentoonstelling.

Palmkool en cubebepeper 

Tijdens een lunch in het restaurant van het Wereldmuseum bereidt chef-kok Wim Severein samen met zijn team een speciale driegangenlunch die is geïnspireerd op de tentoonstelling. Zo is er aan het voorgerecht crosne toegevoegd, een op een larve lijkend knolletje. Op de tentoonstelling is een drietal tassen te zien waarin mannen in Papoea Nieuw-Guinea gedroogde sagolarven bewaarden die ze gezellig samen opknabbelden. De voorganger van de huidige ‘zak-chips-op-de-bank’ dus eigenlijk. In het hoofdgerecht zijn de palmkool en cubebepeper de link met de tentoonstelling en in het dessert de ras el hanout en het Berberse koffie-ijs, gebaseerd op een koffierecept van Abdelkader Benali.

Abdelkader en Alexandra

Na de lunch bezoeken we onder begeleiding van schrijver, presentator en kunsthistoricus Abdelkader Benali en Alexandra van Dongen (kunsthistorica en conservator van o.a. het Wereldmuseum en Museum Boijmans van Beunigen) de tentoonstelling. Alexandra en Abdelkader ontmoetten elkaar, heel eigentijds, via Facebook. De mooie foto’s die hij postte vielen Alexandra op. Ook ‘in real life’ blijken ze goed te klikken. Voor deze tentoonstelling zijn ze eerst samen het depot van het Wereldmuseum ingedoken en vulden hun vondsten verder aan met bijzondere producten uit bruikleen en samenwerkingen. Het resultaat is een vertelling over de rol van het voedsel in ons aardse bestaan. Het draait niet alleen om de roots, maar ook om de route die ons voedsel heeft afgelegd.

Yale en Delft 

Een voorbeeld van zo’n samenwerking is die met de universiteiten van Yale en Delft.  Ontwerper Maaike Rozenburgaan de Gerrit Rietveld Academie afgestudeerd op oude aardewerktechnieken, vindt het jammer dat je van oude, kwetsbare stukken in het museum slechts kan genieten achter glas. “Als je een object uit z’n museale context haalt, het in je handen kunt houden, het kunt gebruiken, dan ga je het heel anders waarderen.” In Yale maakte men op haar verzoek een D3 print van de oudste recepten (1650 v.Chr., Mesopotamia), ‘geschreven’ op ongebakken (dus heel kwetsbare) klei. Daarvan maakte zij i.s.m. Delft de replica’s die nu in het museum te zien zijn. Én te voelen! Op de wand zijn de recepten uitvergroot en wordt middels daarop geprojecteerde beelden en het voorlezen van de recepten de beleving nog groter.

Kleitabletten projectie Ik kook dus ik ben, abdelkader Benali

Aardappels en appeltaart

Ik Kook dus ik ben is een bijzondere wereldreis door vierduizend jaar beschaving, van Bagdad naar Peru en van Tokio naar Rotterdam. Rotterdam is hét perfecte toneel voor deze tentoonstelling. Het is een wereldstad met een ongekende diversiteit aan eetculturen. Wil je zien en beleven dat een ‘pop-up-restaurant‘ helemaal niet zo modern is, dat samen aan tafel iets echt Hollands is en een aardappel eigenlijk helemaal niet? Bezoek dan zeker deze tentoonstelling. Een aanrader voor alle foodies, historici, designers en meer ! En… in de lunchroom kun je genieten van een appeltaartje, gebakken naar een historisch Rotterdams recept (ca. 1763-1770). Geniet ervan!

LINKS:

Geen enkel culinair nieuwtje missen? Schrijf je dan hier in voor onze wekelijkse nieuwsbrief!

Kijk op www.wereldmuseum.nl voor de openingstijden en alle evenementen

Meer weten over Abdelkader Benali? Bij bol.com vind je veel boeken van zijn hand